Margreeth lijkt in haar werk te onderzoeken of beeldtaal die zijn eigen logica heeft,
zich kan onttrekken van gesproken taal.
Ik zag haar plots in de rol als een laborante;
als laborante van ‘het zogenaamde taal-laboratorium’.
Het taal-laboratorium ligt vol met schilderijen, foto’ s en boeken.
Maar allemaal zonder tekst.
Woorden zijn gevangen in potten en verhalen zijn verborgen in donkere kamers.
Tegen de wand staan beschilderde glasplaten.
En de muren zijn bedekt met schilderijen.
Een publiek in dit laboratorium is noodzakelijk.
Ze krijgen de opdracht goed te kijken.
Op de deur staat een note;
taal is slechts een middel om te praten.
Anneke A. de Boer, juli 2010